അലങ്കാരികതയെ മുഖം മൂടികളുടെ തടവറയിലോതുക്കി എന്‍റെ മൌനത്തിനെ കാലത്തിന്‍ നിഴലില്‍ മുക്കി എന്‍റെ മോഹമേ ആ സന്ധ്യയില്‍ നീയും എന്‍റെ പ്രണയവും കടലിലെ തിരകല്‍ക്കൊപ്പം അടങ്ങാത്ത ഹൃദയ നൊന്പരവും പേറി മറയുന്നുവോ ?

30/10/2009

ആത്മാവ്‌ .



ഇന്നു ഞാന്‍ കേട്ടു തമസ്സില്‍ നിന്നൊരു രോദനം


തന്‍റെ ഉടോയോന്നെ തേടുന്ന ഒരു അത്മാവിന്‍ സ്വരം


നിഴലുകലില്ല സ്വപ്നങ്ങളില്ല ഒര്‍മ്മകളില്ലാ കൂട്ടിന്


അറിയാത്ത തെറ്റിന്ടേ കണ്ണുനീര്‍ മാത്രം കൂട്ടിന്


ഇനി നീ ക്ഷമിക്കൂ ...വാതില്‍ തുറക്കൂ..


ഞാനൊന്നു നീ ആകട്ടെ..നിന്‍ കവിതയാകട്ടെ

No comments:

Post a Comment

നന്ദി ...ശ്രീകുമാര്‍